เกาหลี…ที่คิดถึง

ก่อนหน้าที่กระแสวัฒนธรรมเกาหลีและทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเกาหลีจะ hot และ ฮิตระเบิดอย่างทุกวันนี้
สมัยฉันเป็นนักศึกษาเมื่อสิบกว่าปีก่อน ( -_-‘)  อะไร ๆ มันช่างต่างกับตอนนี้เสียเหลือเกิน
ขนาดที่ว่า ในมหาวิทยาลัยก็ยังไม่มีการเรียนการสอนภาษาเกาหลีเลยน่ะ

ที่รู้ก็เพราะว่าตอนนั้นฉันมีโอกาสได้เจอหนุ่ม (นักศึกษา?) จากเกาหลีโดยบังเอิญในมหา’ลัยตัวเอง
น่าแปลกที่จำไม่ได้แล้วว่าเป็น ‘หนุ่มเกาหลีคนหนึ่ง’ หรือ ‘หนุ่ม ๆ เกาหลี’ กันแน่
ปกติที่มหา’ลัยก็มักจะมีนักท่องเที่ยวหลงเข้ามาบ่อย ๆ อยู่แล้ว แต่หนุ่มคนนี้ไม่ได้มาถามทางไปท่าพระจันทร์หรือพิพิธภัณฑ์แห่งชาติ
เขาเข้ามาขอความช่วยเหลือ โดยบอกว่า อยากรู้ว่าที่มหา’ลัยนี้ มีการสอนภาษาเกาหลีรึเปล่า อยากจะรบกวนให้ช่วยหาคำตอบให้หน่อย
คนไทยใจดีจะตาย ฉันกับเพื่อนเลยช่วยกันเดินไปถามให้ตั้งหลายที่จนได้ความว่า…"ไม่มี"
คำตอบที่ได้รับดูเหมือนจะทำให้เขาผิดหวังนิดหน่อย
ที่จริงฉันก็แปลกใจพอ ๆ กับหนุ่มเกาหลีนั่นแหละ คิดว่าน่าจะมีเสียอีก

เราคิดว่าเสร็จธุระแล้ว นึกว่าจะจบแค่นั้น แต่ดูเหมือนเขาจะ ยังไม่ยอมแยกจากพวกเราไปง่าย ๆ (เอ๊ะ หรือยังมีอะไรที่อยากได้ความช่วยเหลืออีก)
ฉันกับเพื่อนเลยรีบอ้างว่า "พอดีมีคลาส" …โกหกไปอย่างงั้นเอง จริง ๆ น่ะว่าง แต่เริ่มขี้เกียจแล้ว อีกอย่างก็คือกะจะแว้บไปดูหนังด้วย (แน่นอนว่า…ไม่ใช่หนังเกาหลี)
หนุ่มเกาหลีทำหน้าเหมือนรู้ทันยังไงไม่รู้ เขาย้อนถามกลับมาด้วยว่ามีเรียนตอนนี้แน่นะ (ตอนโกหกลืมดูเวลาว่ามันเป็นช่วงครึ่ง ๆ กลาง ๆ ชั่วโมง–เอ่อ ก็ไม่น่าจะมีคลาสจริง ๆ นั่นแหละ ฮ่าฮ่า)
พวกเรารีบพยักหน้าราวกับนัดกันไว้แล้วเตรียมเผ่นทันที  
แต่หมอนั่นไม่ยอมปล่อยพวกเราไปง่าย ๆ อย่างที่คิดหรอกนะ!!!

อ่านมาถึงตอนนี้ แล้วคิดว่าหนุ่มเกาหลีคิดจะทำอะไรต่อไป
…………………………
อย่าเดาเลย ว่าแล้วเขาก็หยิบของสิ่งนี้วางในมือของพวกเรา


선물 : ไม่ใช่แหวน แต่เป็นพวงกุญแจแบบเกาลี้เกาหลี

ได้ของปุ๊บรู้สึกดีปั๊บเลย (ถ้ารู้แบบนี้จะให้ช่วยเยอะกว่านี้ก็ยังได้-ฮี่ฮี่ ๆ)
ตอนนั้นรู้สึกว่าเขาน่ารักจัง อุตส่าห์เตรียมของที่ระลึกอย่างนี้มาจากบ้านด้วย
เคยคิดว่าจะเอามุขนี้ไปใช้บ้างเวลาไปต่างแดน จะได้ดูน่ารักบ้าง…แต่ ไม่เคยได้ทำจริง ๆ เลยล่ะ
ก่อนหน้านี้คิดว่าทำมันหายไปแล้ว แต่เพิ่งมาเจอตอนเก็บของย้ายบ้าน…เสียดายจังที่จำหน้าตาคนให้ไม่ได้เลย -_-‘

ผ่านไปสิบกว่าปี เวลาเห็นกระแสเกาหลีได้รับความนิยมในบ้านเราทีไร ฉันก็อดจะคิดถึงหนุ่ม (หรือหนุ่ม ๆ ) เกาหลีคนนั้นไม่ได้
ถ้าเขารู้ว่าทุกวันนี้มีการสอนภาษาเกาหลีในเมืองไทยกันอย่างคึกคักแล้ว เขาจะรู้สึกยังไงกันนะ
คงจะต้องภูมิใจมากแน่ ๆ
เอ๊ะ หรือ จริง ๆ แล้ว เค้าอาจจะเป็นส่วนหนึ่งที่ผลักดันให้กระแสเกาหลีบูมออกมานอกประเทศจนใคร ๆ ก็บ้าเรียนภาษาเกาหลีก็ได้นะ… ใครจะรู้

ข้อความนี้ถูกเขียนใน Uncategorized คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

8 ตอบกลับที่ เกาหลี…ที่คิดถึง

  1. nuchlada พูดว่า:

    มุขขนของที่ระลึกไปนี่ เราทำบ่อย ก่อนจะไปประเทศไหนชอบไปเดินหาของที่เบาๆ พกได้ไม่เป็นภาระเจอใครที่รู้สึกดี(หน้าตาดี) มีพระคุณ ก็แจกเขาไป ของที่ระลึก มันมีความหมายจริงๆ นะ เพราะเวลาที่เราให้ เรารู้สึกอย่างนั้นจริงๆ และคนที่ได้รับก็คงรู้สึกดีและระลึกถึงอย่างที่เพื่อนเจอหนุ่มเกาหลีนั่นไง

  2. Once พูดว่า:

    ไปเกาหลีคราวนี้ก็ใช้มุขเดียวกับหนุ่มเกาหลีสิ เข้าไปเดินมหาลัยเขาแล้วเล็งคนที่หน้าตาดีหน่อยค่อยถามเผื่อจะได้หนุ่มเกาหลีหน้าตาดีติดไม้ติดมือมาไว้คุยเล่นกิ๊วก๊าวซักคน(หัวหน้าทัวร์สนใจรึเปล่าไม่รู้ แต่ฉันว่ามีลูกทัวร์คนนึงต้องเห็นด้วยแน่ๆ..ว่ามะ คึคึ)

  3. Sermsiri พูดว่า:

    ทริปนี้ก็ขอพึ่งของที่ระลึกของนุชแล้วกันนะ ^o^อืมม์…เด็กมหา\’ลัยสมัยนี้ ก็วัยหลานน่ะสินะ คงจะไม่มีมาติดไม้ติดมือหรอก จะสะบัดมือป้า ๆ ทิ้งละไม่ว่าว่าแต่…ไม่สงสัยกันเลยหรือ ว่าเพื่อนอีกคนที่เจอหนุ่มเกาหลีคือใครรู้สึกจะอยู่แถว ๆ นี้เหมือนกันนะ

  4. Once พูดว่า:

    ใครเหรอ? (อยากรู้จริงๆเห็นมะ)

  5. sunanta พูดว่า:

    ตอนนี้เจ้กำลังอินกับผู้ชายเกาหลี แต่ไม่เด็กอ่ะ เฮ้อ…..อายุ 35 หน้าก็ไม่หวาน แต่ทำให้ฉันหัวปักหัวปำเลย….อิ อิ

  6. sunanta พูดว่า:

    ว่าแต่เพื่อนคนนั้นใครเหรอ? ป้าแก่แล้ว ความจำไม่ค่อยดีคงไม่ใช่ฉัน ใช่ไหม

  7. kongy พูดว่า:

    อยากได้พวงกุญแจแบบนี้บ้าง…555 จะไปซื้อเองกะมือ ดีมะ ๆจากคนที่บ้าสะสมของที่ระลึก จำพวกรกบ้าน แต่สราญใจ…

  8. Sermsiri พูดว่า:

    ทำไมฉันจำว่าเป็นเพื่อนคนนี้ แต่ดูเหมือนเขาจะจำไม่ได้แล้วล่ะ หรือฉันจะจำผิดเอง???(ก็ปล่อยให้งงกันต่อไป)

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s