โทรเลขฉบับแรก…และสุดท้าย

วันที่ 30 เมษายนที่ผ่านมา เป็นวันสุดท้ายของการให้บริการโทรเลขในประเทศไทย

เห็นเพื่อน ๆ หลายคนรีบไปส่งโทรเลขที่ระลึกให้ตัวเองก่อนวาระสุดท้ายนี้กันใหญ่…ก็ได้แต่นั่งดูเค้าเฉย ๆ เพราะรู้สึกว่า ชีวิตนี้ชักจะมี ‘ของที่ระลึก’ เยอะเกินไปแล้ว

พอเห็นคนรอบข้างพากันสนุกกับการส่งโทรเลขก็เหมือนเกิดอุปาทานหมู่ รู้สึกเหมือนกำลังจะตกเทรนด์อะไรซักอย่าง…คิดเสียดายตอนนั้นก็ทำอะไรไม่ทันแล้วล่ะ

ครั้งหนึ่งโทรเลขเคยเป็นการส่งข้อมูลที่เร็วที่สุด แต่การจะส่งโทรเลขต้องอาศัยพนักงานที่ไปรษณีย์ช่วยจัดการให้ ในขณะที่สมัยนี้เราส่งอี-เมล์ กับ SMS ที่เร็วกว่าโทรเลขจนเป็นเรื่องปกติ แถมไม่ต้องง้อให้ใครส่งให้ด้วย (แต่จริง ๆ ก็ยังต้องผ่านระบบที่ดูแลโดยรัฐหรือเอกชนอยู่ดี) อย่างนี้จะเรียกว่าเรามีเสรีภาพในการสื่อสารมากขึ้นรึเปล่า?

telegram

หลังจากไปรษณีย์เลิกให้บริการโทรเลขไปราวหนึ่งสัปดาห์ ฉันก็ได้รับโทรเลขฉบับหนึ่ง (เพราะคนแห่ไปใช้บริการกันมาก โทรเลขที่ควรจะถึงเร็วทันใจเลยกลายเป็นช้า) …เป็นโทรเลขฉบับแรกในชีวิตเลยนะ (ได้ข่าวว่าเป็นฉบับแรกของคนส่งด้วยเหมือนกัน)  ถึงจะเป็นแค่ข้อความสั้น ๆ แต่ก็ทำให้รู้สึกดีจริง ๆ

————————————-

คงไม่มีเพลงไหนเหมาะจะเป็น OST ประกอบโพสต์นี้เท่ากับ ‘รักยุคไฮเทค’ ของ สวีทนุช

แม้ท่วงทำนองจะย้อนยุคแบบคนยุคโทรเลข แต่เนื้อหาเป็นเรื่องราวปัจจุบัน…ที่ไม่เหลือพื้นที่สำหรับโทรเลขอีกแล้ว

 http://media.imeem.com/m/CX-nU3RRC_/aus=false/

ข้อความนี้ถูกเขียนใน Uncategorized คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ โทรเลขฉบับแรก…และสุดท้าย

  1. sunanta พูดว่า:

    เพิ่งเคยเห็นโทรเลขจริงๆเป็นครั้งแรกจากที่นี่แหละ
     
    ดีใจด้วยที่ได้รับโทรเลขจากน้องสาว(แท้ ๆ ) นะ ….

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s